Zastępcza? A może niezastąpiona? - Jasełka Tęczowej Przystani

Spektakl w piękny i wzruszający sposób przybliżył historię Narodzin Jezusa, niosąc przesłanie nadziei, miłości i wspólnoty. Mali artyści zachwycili publiczność swoją autentycznością, zaangażowaniem oraz radością płynącą ze wspólnego tworzenia. Reżyserem i scenarzystą przedstawienia była Eliska Latawiec (prywatnie mama biologiczna, adopcyjna i zastępcza), której wizja i wrażliwość artystyczna nadały widowisku wyjątkowy charakter.

Całość dopełniła oprawa muzyczna towarzyszących chórów: Gloria z Goleszowa, Eben-Ezer z Dzięgielowa oraz grupa wokalna „STE” ze Skoczowa, tworząc niezwykle podniosłą i świąteczną atmosferę. Wydarzenie zgromadziło licznych widzów i na długo pozostanie w ich pamięci jako dowód na to, że wspólnie naprawdę można przeżyć cud. Na widowni były obecne osoby, które na co dzień wspierają i opiekują się rodzinami zastępczymi, na czele ze starostą Cieszyńską Janiną Żagan, która włączyła się w Jasełka recytując dla publiczności wiersz rodzica zastępczego Piotra Michalika, pt;” Jawor”.

Obecni byli również Gabriela Staszkiewicz Burmistrz Miasta Cieszyna, Agnieszka Baszczyńska Dyrektor PCPR w Cieszynie, Mirosław Staniek Przewodniczący Komisji Zdrowia i Pomocy Społecznej Rady Powiatu Cieszyńskiego, Danuta Łabaj Przewodnicząca Komisji Edukacji Rady Powiatu Cieszyńskiego, Olga Stoszek Kierownik Zespołu ds. Pieczy Zastępczej PCPR w Cieszynie, Kazimiera Habarta Dyrektor Domów Dziecka w Cieszynie i Dzięgielowie, dr hab. Katarzyna Marcol Dziekan Wydziału Sztuki i Nauk o Edukacji prof. UŚ, dr Edyta Nowak – Żółty Dziekan Wydziału Zamiejscowego Akademii WSB w Cieszynie, Iwona Bebek Dyrektor Zespołu Szkół im. Władysława Szybińskiego w Cieszynie.

Zastępcza?
A może nie zastąpiona!
Kiedy daje serce,
Co ciepło przywraca,
Wychłodzonej dłoni.
Pod strzechą wzruszeń,
Tuli w poniewierce.
By wygasłej świecy, wznieść nowy płomień.
Nie trzeba jej fanfar,
Idąc taką drogą.
Ani ukłonów, ani wdzięczności.
Daje siebie komuś.
- I miejsce za progiem.
Z pragnienia swej duszy, dla prostej miłości.
- Piotr Michalik